zakład pogrzebowy sopot

Grób skrzynkowy

Historia i prehistoria Grób skrzynkowy na stanowisku archeologicznym wchodzącym w obszar chroniony ścieżki lichenologiczno-kulturowej w Leśnie Ludy zajmujące tereny obecnej Polski, podobnie jak i w innych częściach Europy przed wiekiem X wznosiły najczęściej groby megalityczne, skrzynkowe, komorowe, kurhany lub w formie kamiennych kręgów.
Znaczna liczba zachowanych kurhanów (wznoszonych w okresie II-III w.
n.e.
przez Gotów) znajduje się obecnie w pobliżu miejscowości Odry, Leśno czy Węsiory. Złożenia ciała lub prochów zmarłego do grobu poprzedzały stosowne dla danego okresu obrzędy pogrzebowe. Inne podziały wyróżniają groby: całopalne, ciałopalne, szkieletowe, szybowy i inne. Wraz z przyjęciem w roku 966 chrześcijaństwa w Polsce pojawiły się nowe formy pochówku.
Symbolem oznaczającym grób stał się niewielki kopiec, na którym umieszczany jest krzyż.
W czasach nowożytnych przyjęło się oznaczanie grobu płytą nagrobkową, najczęściej z imieniem i nazwiskiem osoby zmarłej, a także z datą jej narodzin i śmierci.
Z kultury greckiej zapożyczony został zwyczaj umieszczania na nagrobkach krótkich utworów poetyckich (epitafiów) mających przypomnieć żywym o losach zmarłego. Cmentarze stały się w XIX wieku szczególnie ważnym miejscem w Polskiej kulturze.

Tradycja powstań skłaniała do okazywania patriotycznego przywiązania do ich zmarłych ofiar.

Groby stały się ważnym miejscem publicznej manifestacji poglądów Polaków. Bardzo liczna diaspora żydowska w Polsce przez stulecia otaczała czcią groby swoich przodków.
Na cmentarzach żydowskich oznaczano je macewami oraz dziełami judaistycznej sztuki sakralnej.

Po holokauście groby żydowskie popadły w zapomnienie i wiele z nich zostało zniszczonych.

Po roku 1989 organizacje z Izraela prowadzą działania na rzecz odrestaurowania grobów ich przodków na terenie RP.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Gr%C3%B3b

W niektórych kulturach do grobu

Grób ? nisza wykopana w ziemi (grób ziemny), wykuta w skale (grób skalny) lub fragment groty (katakumby), w którym podczas pochówku składane są szczątki zmarłego. W niektórych kulturach do grobu chowa się ciało, w innych umieszcza się tam skremowane prochy.
Groby oznaczane są czasami symbolami religijnymi bądź wytworami sztuki mającymi określać rangę zmarłego.

W wielu kulturach nad grobem wznosi się nagrobki.

W niektórych religiach groby nie istnieją.

W innych otacza się je szczególną czcią uważając za świętość. Wierni na grobach liderów religijnych budują czasami świątynie.
W niektórych kulturach do grobów oprócz ciał składane są zwierzęta lub inne przedmioty mające służyć zmarłemu w zaświatach.
Pojawiają się też niezależne groby zwierząt.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Gr%C3%B3b

Pogrzeb w krajach z tradycjami chrześcijańskimi

zakład pogrzebowy sopot
Pogrzeb w krajach z tradycjami chrześcijańskimi Palmy i krzyż z nekrologów większości chrześcijan W kulturach związanych z katolicyzmem, prawosławiem czy protestantyzmem, pogrzeb należy do tzw.
sakramentaliów (nie: sakramentów).

Grzebanie zmarłych związane jest z przekonaniem, że w końcu czasów przyjdzie Jezus i nastąpi zmartwychwstanie ciał.

Zmarłego zwyczajowo chowa się złożonego do trumny w ubraniu, w pozycji leżącej, z rękami splecionymi na brzuchu lub klatce piersiowej. Przyjęło się w tym kręgu kulturowym, aby zmarli w trumnie wyglądali ładnie, dlatego zmarłych poddaje się zabiegom kosmetycznym.

W ich przebiegu na ogół maskuje się pośmiertne zmiany twarzy czy jej urazy powstałe w chwili śmierci.

Uzupełnia się braki ciała atrapami, masami plastycznymi lub woskiem, o ile była taka potrzeba ze względów estetycznych (dotyczy to braku kończyn). Trumna ze zmarłym umieszczana jest najczęściej w grobach ziemnych, wykopanych na głębokość ok. 2 m, następnie zasypywanych i przykrywanych nagrobkiem kamiennym lub betonowym.

Rodziny bogatych zmarłych składają trumny w murowanych grobowcach, w których można umieścić kilka kolejnych trumien.

Wyjątkowo zamożni zmarli bywają składani w monumentalnych grobowcach, rozmiarem i stylem przypominających małe domki, kaplice czy nawet pałace.
Każdy grób powinien posiadać opis, informujący o nazwisku osoby pogrzebanej, dacie urodzenia (lub według innego zwyczaju ? wieku w chwili śmierci) i dacie śmierci oraz czasami kilka słów religijnego lub osobistego odwołania się do osoby zmarłej. W tej grupie kulturowej dopuszcza się również pochówek osoby zmarłej po spopieleniu ciała w specjalnym piecu kremacyjnym (kremacja) i zsypaniu prochów do urny. Stosuje się to zwłaszcza w krajach protestanckich i zlaicyzowanych.
Ta forma pogrzebu jest także wybierana, gdy wygląd zwłok sprawia, że nie powinny być pokazywane przed pochówkiem.
Konieczne jest jednak pochowanie prochów w całości w jednym miejscu, wykluczone są więc pochówki polegające np.

na rozsypaniu prochów w miejscach ważnych dla danej osoby, lub jej rodziny, czy też wrzucenie do rzeki.

Motywacja takiej formy pochówku musi być zgodna z zasadami wiary.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Pogrzeb.

Widok do druku:

zakład pogrzebowy sopot